در سالهاي اخير در بسياري از رسانه ها نوشته هايي را در خصوص مساله اي مي خوانيم که تا چند دهه قبل نامي از آن در ميان نبود.
مشکلي بزرگ که گويي چون دشمني اساسي قصد براندازي و ريشه کني زندگي در تمام سياره ما را دارد و اگر مهار نشود ، از هر سلاح کشتار جمعي مهيب تر است و مي تواند سياره زنده زمين را به سياره اي مرده تبديل کند و نسل انسان هوشمند را براي هميشه منقرض کند.
نکته جالب در اين ميان اين است که اين دشمن مشترک ، آنگونه که دانشمندان مي گويند برخاسته از خود ماست و جاه طلبي هاي انسان مدرن که سرمست از پيشرفت هاي علمي خود و سوار بر مرکب فناوري مي کوشيد تا راحتي و آسايش را از دل جهاني صنعتي به ارمغان بياورد و در اين راه هيچ قانون و اصلي را براي خود محترم نمي شمرد ، اينک در برابر فاجعه اي عظيم قرار گرفته است. زمين زخم خورده و دردهاي خود را آشکار مي کند و همانند بيماري بدحال تب کرده است.
آري ، زمين در حال گرم شدن است و اين موضوعي است که اگر فکري عاجل براي آن نشود ، شايد نسل موجودي به نام انسان و بسياري ديگر را براي هميشه نابود کند.


همه داستان از آغاز عصر صنعتي آغاز شد. انسان که توانسته بود ماشين هاي خودکار را که نيروي خود را از سوخت هاي فسيلي مانند ذغال سنگ و نفت و مشتقات آن مي گرفتند ، براي کمک به خود در صنعت طراحي کند ، عصر جديدي را در تاريخ آغاز کرد که به انقلاب صنعتي مشهور شد.
اينک کارخانه هاي بزرگ مي توانستند با سرعت بيشتري توليدکنند و نه تنها نياز بازار را برطرف کنند که نيازهاي جديدي را بر مبناي توليدات خود تعريف کنند.
رقابت هاي جديدي شکل گرفت و صاحبان صنايع براي اين که سرپا بمانند ، مجبور شدند بيشتر توليد کنند و در رقابتي تنگاتنگ با هم ابزارها و روشهايي را معرفي کنند که براي زندگي جديد نوعي الزام به شمار مي رفت.
انسان روياي زندگي راحت تر را در سر مي پروراند. زندگي اي که در آن به کمک ماشين ها و ابزارهايي که انرژي مصرف مي کردند بار بسياري ازکارهاي دوران سنتي از دوش انسان برداشته مي شد و به اين ترتيب انرژي ، ارزشي دوچندان يافت.
ذغال سنگ بزودي جاي خود را به طلاي سياه داد و چه داستان هايي که براي تصاحب اين يادگار چندميليون ساله در جهان نشنيده ايم حتي امروزه و در قرن 21 ميلادي هم شايد بتوان به جرات گفت اين نفت است که معادلات سياسي جهان را در بسياري از زمينه ها تنظيم مي کند و اين نفت است که شعله بسياري از جنگها و نبردها را فروزان کرده است و چه هزينه هاي فراواني که براي تصاحب اين منبع انرژي صورت نگرفته است.
هر روز مصرف انرژي افزايش يافت و هر روز ابزار جديدي که به نظر مي رسيد زندگي ما را دچار تحول مي کند ساخته شد و همه اينها نياز به انرژي را بين مردم افزايش داد.
انسان چنان سرخوش در راه توليد بيشتر انرژي گام برداشت که فراموش کرد در سياره اي متعادل زندگي مي کند و اگر بخواهد ماده اي که چند ميليون سال براي توليد آن زمان صرف شده است را يک باره بسوزاند با چه دشواري هايي روبه رو مي شود.
با گذشت زمان انسان مدرن که پا را از مرزهاي زمين نيز بيرون گذاشته بود و در قلمرو هوا و فضا نيز به ترکتازي مشغول بود ، ناگهان متوجه تغييراتي در محيط اطراف خود شد و يکباره فهميد در چاهي عميق فرو رفته است که معلوم نيست آيا بتواند از آن براحتي بيرون آيد يا خير؟ گويي يکباره دانشمندان فهميدند در اثر آنچه خود کرده ايم در شرايطي دشوار اسير شده ايم و تحقيقات نشان داد دماي کره زمين اندکي کمتر از يک درجه سانتيگراد از زمان انقلاب صنعتي به اين سوي گرمتر شده است و همين يکي ، دو درجه ناقابل است که ما را وارد عصر واکنش هاي خشمگينانه زمين کرده است.
دانشمنداني که اين واقعيت را يافتند با مشکل جدي تري نيز مواجه شدند. آنها در ابتدا گمان مي کردند مي توانند از مردم بخواهند که بسرعت به اين رويداد واکنش نشان دهند اما در اين راه با 2 مشکل اساسي مواجه شدند. نخست آن که مردم عادي باور نمي کردند سياره آنها تا اين حد آسيب پذير باشد که بر اثر استفاده از منابع آلاينده دچار تغييرات جدي شود و از سوي ديگر ، اين سوال را مطرح مي کردند که اگر تا اين حد که دانشمندان مي گويند وضع زمين بحراني است پس کاري از دست شهروندان عادي برنمي آيد و بايد کار را به دست سياستمداران و تصميم گيران گذاشت و اينجا بود که مشکل دوم رخ نمود. سياستمداران و صاحبان صنايع زماني که مخاطب اخطار دانشمندان قرار گرفتند خود را در وضعيت دشواري يافتند. آنها اگر مي خواستند با روند گرم شدن زمين مقابله مي کردند، مي بايست صنايع خود را بازسازي مي کردند و اين کار دربردارنده خرج ميلياردها دلار هزينه و از دست دادن برخي فرصتهاي تجاري بود و اين چيزي نبود که صاحبان صنايع آن را بپذيرند و فاجعه زماني خود را به طور کامل آشکار کرد که تحت تاثير فشار صنايع که نبض اقتصاد جهان را نيز در دست داشتند دولتها ناچار به مماشات با اين جريان شدند و کار تا آنجا پيش رفت که در برخي کشورهاي پيشرفته صنعتي اين شايعه رواج يافت که گرم شدن زمين وجود خارجي ندارد و تنها ابزاري از سوي رقيبان براي عقب نگاه داشتن رشد اقتصادي ديگر کشورهاست اما آيا واقعا توطئه اي در کار است؟ شايد اگر شما هم در يک بعدازظهر سرد زمستاني براي خريد گل يا گياهي به درون يک گلخانه معمولي رفته باشيد ، براحتي قانع شويد که هيچ توطئه اي در کار نيست.

اثبات حيات در زمين به نوشته روزنامه لس آنجلس تايمز ، سياره ما شبيه به يک بيمار اورژانسي است ، بايد تمامي سعي خود را براي حل سريع آن انجام دهيم و نمي توان به تجويز چند مسکن اکتفا کرد و نکته مهم در اين ميان آن است که تک تک ما انسان هايي که در هر کجاي زمين زندگي مي کنيم در اين زمينه مسووليم چه در ايران باشيم ، چه در امريکا ، چه در هندوستان يا چين يا هر جاي ديگر. اگر فکر مي کنيم که موجودات مهمي هستيم که در اين سياره زندگي مي کنيم و لازم است حضور ما در اين سياره ادامه پيدا کند بايد همين امروز مبارزه خود را شروع کنيم. اگر در اين راه تعللي صورت دهيم ، ممکن است اتفاق بسيار ناخوشايندي رخ دهد. زمين تنها سياره اي است که تاکنون حيات بر روي آن اثبات شده است اما اگر اين روند ادامه يابد ، شايد اين تنها جزيره شناخته شده حيات نيز نابود شود و در آن صورت همه ما مسوول خواهيم بود.